Skip to content
Informacyjny.com.pl

Śmierć bliskiej osoby – formalności w pierwszych dniach krok po kroku

Śmierć bliskiej osoby - formalności w pierwszych dniach krok po kroku

Śmierć kogoś bliskiego zawsze przychodzi nie w porę. Nawet jeśli była spodziewana po długiej chorobie, pierwsze godziny i dni mijają w szoku, a jednocześnie trzeba podjąć kilka decyzji i załatwić sprawy urzędowe, których nikt na co dzień nie ćwiczy. Ten tekst porządkuje je w kolejności, w jakiej zwykle się pojawiają. Nie zastąpi rozmowy z urzędnikiem czy pracownikiem zakładu pogrzebowego, ale pozwoli wiedzieć, o co pytać i czego nie przeoczyć.

Pierwsze godziny: stwierdzenie zgonu i karta zgonu

Punktem wyjścia dla wszystkich dalszych formalności jest karta zgonu. Wystawia ją lekarz, który stwierdził zgon. Jeśli osoba zmarła w szpitalu lub hospicjum, dokument przygotuje personel placówki, a rodzina odbiera go zwykle następnego dnia razem z rzeczami osobistymi zmarłego.

Gdy zgon nastąpił w domu, trzeba wezwać lekarza. W godzinach pracy przychodni najczęściej przyjeżdża lekarz rodzinny zmarłego, wieczorem i w weekendy – lekarz z nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Jeśli okoliczności śmierci są niejasne albo doszło do wypadku, na miejsce wzywa się policję i pogotowie, a o dalszym postępowaniu decyduje prokurator. W takiej sytuacji wydanie ciała i karty zgonu może potrwać dłużej.

Kartę zgonu warto od razu sprawdzić: imiona, nazwisko, numer PESEL i datę urodzenia. Literówka w tym dokumencie przechodzi potem do aktu zgonu, a jej prostowanie zajmuje czas, którego w tych dniach brakuje.

Zgłoszenie zgonu i akt zgonu w urzędzie stanu cywilnego

Zgon trzeba zgłosić w urzędzie stanu cywilnego w ciągu trzech dni od sporządzenia karty zgonu. Jeżeli przyczyną śmierci była choroba zakaźna, termin skraca się do 24 godzin. Właściwy jest urząd w miejscowości, w której nastąpił zgon, a nie ten, w którym zmarły był zameldowany.

Do zgłoszenia potrzebne są karta zgonu i dokument tożsamości osoby zgłaszającej. Dowód osobisty zmarłego urząd unieważnia przy tej okazji, więc warto go zabrać. Na podstawie zgłoszenia kierownik urzędu sporządza akt zgonu, a rodzina może od razu poprosić o odpisy skrócone. Przydadzą się w banku, w pracy zmarłego, u notariusza i przy wielu innych sprawach, dlatego lepiej zamówić kilka egzemplarzy naraz.

Zgłoszenia zgonu może dokonać członek rodziny, ale w praktyce bardzo często robi to zakład pogrzebowy na podstawie pełnomocnictwa. To jedna z rzeczy, które realnie odciążają bliskich w pierwszych dniach.

Wybór zakładu pogrzebowego i rodzaju pochówku

Zakład pogrzebowy zajmuje się przewiezieniem ciała, przygotowaniem zmarłego, chłodnią, trumną lub urną, a także organizacją samej ceremonii. Przy pierwszej rozmowie dobrze jest mieć przy sobie kartę zgonu, dokument tożsamości i wstępną wiedzę o życzeniach zmarłego, jeśli je wyrażał.

Najważniejsze decyzje dotyczą rodzaju pochówku i miejsca. Do wyboru jest pogrzeb tradycyjny w trumnie albo kremacja, po której urnę składa się w grobie, kolumbarium lub grobie urnowym. Trzeba też ustalić, czy rodzina ma już grób, do którego można dochować zmarłego, czy potrzebne jest nowe miejsce na cmentarzu. W przypadku istniejącego grobu zarządca cmentarza zwykle prosi o dokument potwierdzający prawo do dysponowania nim.

Przy wyborze firmy warto zwrócić uwagę na to, czy przedstawia kosztorys na piśmie, czy jasno opisuje, co wchodzi w cenę usługi, i czy pomoże w formalnościach w urzędzie i ZUS. Dla rodzin z zachodniej części stolicy liczy się też bliskość, bo krótszy dojazd ułatwia ustalenia i odbiór dokumentów. Jeśli szukasz firmy w tej okolicy, sprawdzonym punktem kontaktu jest zakład pogrzebowy Warszawa – Wola, który zajmuje się zarówno organizacją ceremonii, jak i sprawami urzędowymi. Na terenie samej Woli znajdują się zresztą jedne z najstarszych warszawskich nekropolii, w tym Stare Powązki i cmentarze przy ulicy Młynarskiej i Wolskiej.

Zasiłek pogrzebowy – kto go dostaje i jak go rozliczyć

Zasiłek pogrzebowy wypłaca ZUS albo KRUS, jeśli zmarły był ubezpieczony w rolniczym systemie. Przysługuje osobie, która pokryła koszty pogrzebu – członkowi rodziny, ale także obcej osobie, pracodawcy czy gminie. Jego wysokość określa ustawa, a aktualną kwotę najlepiej sprawdzić na stronie ZUS przed złożeniem wniosku.

Wniosek składa się na formularzu ZUS Z-12. Dołącza się do niego skrócony odpis aktu zgonu, rachunki za pogrzeb oraz dokument potwierdzający pokrewieństwo, jeśli o zasiłek ubiega się członek rodziny. Na złożenie wniosku jest 12 miesięcy od dnia śmierci.

Coraz częściej zakład pogrzebowy rozlicza zasiłek bezpośrednio z ZUS. Rodzina podpisuje wtedy upoważnienie, a firma pomniejsza rachunek o kwotę zasiłku. To wygodne rozwiązanie, bo nie trzeba wykładać pełnej sumy z własnej kieszeni i czekać na zwrot.

Sprawy, o których łatwo zapomnieć

Po pogrzebie formalności się nie kończą, choć ich tempo wyraźnie zwalnia. Warto sporządzić listę i odhaczać kolejne punkty:

  • pracodawca zmarłego – wypłata zaległego wynagrodzenia i ewentualnej odprawy pośmiertnej dla uprawnionych członków rodziny,
  • bank – zablokowanie kart, informacja o dyspozycji wkładem na wypadek śmierci, jeśli zmarły ją złożył,
  • ZUS – zwrot świadczeń wypłaconych za okres po śmierci oraz sprawdzenie prawa do renty rodzinnej,
  • umowy i abonamenty – telefon, internet, media, ubezpieczenia, subskrypcje,
  • urząd skarbowy – zgłoszenie nabycia spadku w ciągu sześciu miesięcy od uprawomocnienia postanowienia sądu albo sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia, jeśli najbliższa rodzina chce skorzystać ze zwolnienia z podatku.

Sprawy spadkowe można załatwić w sądzie albo szybciej u notariusza, przez akt poświadczenia dziedziczenia. Do notariusza przychodzą wszyscy spadkobiercy ustawowi i testamentowi, z odpisami aktów stanu cywilnego potwierdzającymi pokrewieństwo.

Jak nie zostać z tym samemu

Formalności po śmierci bliskiej osoby da się rozłożyć na etapy i podzielić między członków rodziny. Jedna osoba może zająć się urzędem i zakładem pogrzebowym, inna bankiem i umowami, jeszcze inna kontaktem z resztą krewnych i znajomych. Dobrze jest też poprosić o pomoc tam, gdzie jest ona oferowana: w zakładzie pogrzebowym, w placówce, w której zmarł bliski, czy u notariusza.

Żałoba ma swój czas i nie powinna ginąć pod stertą dokumentów. Im lepiej wiadomo, co i w jakiej kolejności trzeba załatwić, tym więcej miejsca zostaje na to, co naprawdę ważne – pożegnanie i bycie razem z tymi, którzy zostali.

Artykuł w działach: Life Style

Czytaj także

Inne w tej kategorii