Co przygotować przed zleceniem badania stanu techniki

Materiały, od których zaczyna się badanie stanu techniki

Badanie stanu techniki to przeszukanie baz patentowych oraz innych dostępnych źródeł pod kątem rozwiązań zbliżonych do tego, którym zajmuje się firma. Jego jakość zależy w dużej mierze od materiału wejściowego. Zlecenie oparte na jednym zdaniu opisującym produkt daje wynik ogólny, z którego trudno wyciągnąć wnioski przydatne przy decyzjach technicznych.

Przygotowanie materiałów zajmuje zwykle kilka godzin pracy zespołu i skraca późniejszą wymianę pytań. Lepiej potraktować je jak briefing techniczny niż jak formalność poprzedzającą zamówienie usługi. Rzecznik potrzebuje bowiem zrozumieć problem techniczny oraz sposób jego rozwiązania, nie zaś argumentację marketingową.

Opis rozwiązania: cztery pytania, na które odpowiada

• Jaki problem techniczny rozwiązanie usuwa i jak radzono sobie z nim dotychczas.
• Na czym polega istota rozwiązania, czyli co trzeba zrobić, żeby efekt wystąpił.
• Jakie warianty wykonania zespół rozważał i które odrzucił.
• Jakie parametry mierzono i czym różni się wynik od rozwiązań znanych zespołowi.

Rysunki, schematy i wyniki prób bywają cenniejsze od rozbudowanego tekstu. Dobrze jest też dołączyć nazwy rozwiązań konkurencyjnych, które zespół zna, bo stanowią naturalny punkt startowy poszukiwań.

Przydaje się również wskazanie osoby po stronie firmy, która odpowie na pytania techniczne w trakcie analizy. Poszukiwanie rzadko przebiega bez doprecyzowań, a odpowiedź udzielona w ciągu dnia potrafi zmienić jego kierunek. Gdy kontakt biegnie przez dział zakupów, każde pytanie wydłuża realizację o kilka dni.

Cel badania trzeba nazwać wprost

Ta sama nazwa usługi obejmuje kilka różnych zadań, a od celu zależy zakres i sposób pracy. Inaczej wygląda poszukiwanie prowadzone po to, by ocenić szanse na patent, inaczej takie, które ma odpowiedzieć na pytanie o możliwość wejścia z produktem na dany rynek, a jeszcze inaczej przegląd robiony dla orientacji w kierunkach rozwoju branży.

Do celu dołącza się terytoria. Ryzyko naruszenia cudzych praw ocenia się bowiem osobno dla każdego kraju, w którym firma zamierza sprzedawać albo produkować. Lista rynków podana na starcie wpływa więc na zakres analizy i na jej koszt.

Przydatne jest przy tym rozróżnienie rynku sprzedaży i miejsca produkcji. Firmy podają zwykle tylko to pierwsze, tymczasem wytwarzanie w kraju, w którym obowiązuje cudze prawo, bywa oceniane osobno. Jeżeli montaż odbywa się u podwykonawcy za granicą, jego lokalizacja także powinna trafić na listę.

Historia ujawnień i termin, w którym wynik jest potrzebny

Ostatnim elementem briefu jest informacja o tym, czy rozwiązanie było już komuś pokazywane oraz kiedy. Prezentacje, publikacje, oferty handlowe i rozmowy prowadzone bez umowy o poufności zmieniają ocenę sytuacji, a czasem przesądzają o wyborze innej ścieżki ochrony niż pierwotnie zakładana.

Drugą informacją jest termin. Gdy badanie ma zasilić dokumentację dotacyjną, kalendarz naboru wyznacza granicę, po której analiza traci praktyczne znaczenie. Pod tym kątem prowadzi się analizę patentową przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, gdzie wynik musi trafić do formularza, a nie tylko do wewnętrznej dokumentacji projektu. Komplet tych informacji pozwala oszacować zakres pracy i podać warunki jeszcze przed rozpoczęciem poszukiwań.